Jak zlikwidować mostki termiczne na poddaszu?

Jak zlikwidować mostki termiczna na poddaszu

Spis treści

Zimne poddasze, wychłodzone narożniki i ślady pleśni to zwykle nie wina słabego ogrzewania, tylko mostków cieplnych i nieszczelności. Te wrażliwe miejsca można wykryć i zminimalizować już na etapie projektu oraz budowy, a w istniejącym domu zaplanować skuteczną naprawę problemu w oparciu o rzetelną diagnostykę. Efekt to nie tylko niższe straty ciepła, ale też zdrowszy mikroklimat wnętrz i większa trwałość budynku.

 

W skrócie: Na poddaszu nie ma jednego uniwersalnego schematu niwelującego mostki termiczne, ponieważ inaczej zachowuje się dach nad poddaszem ogrzewanym, a inaczej strop pod nieogrzewanym strychem. W praktyce problemy z mostkami termicznymi najczęściej powtarzają się w kilku typowych miejscach: przy murłacie, krokwiach, ościeżach okien dachowych, przejściach instalacyjnych oraz przy ścianach szczytowych na zimnym strychu. W budynku istniejącym kluczowe jest, by nie działać „na ślepo”, bo ten sam objaw może mieć różne przyczyny. Z kolei w nowym budynku lub przy modernizacji najwięcej oszczędza się wtedy, gdy detale są policzone i dopracowane jeszcze przed wykonaniem. Weryfikacja obliczeniowa mostków cieplnych pozwala dobrać rozwiązanie, które ograniczy straty ciepła i nie stworzy warunków dla wilgoci oraz pleśni.

 

Poddasze użytkowe a nieużytkowe – fundamentalne różnice

Na poddaszach nie ma jednego uniwersalnego schematu prac termomodernizacyjnych, ani jednego podejścia przy projektowaniu nowego budynku. Liczba miejsc krytycznych (i sposób ich poprawnego rozwiązania) zależy przede wszystkim od tego, czy poddasze jest użytkowe (ogrzewane), czy nieużytkowe (nieogrzewany strych). To rozróżnienie zmienia fizykę przegród: inne są temperatury, inne przepływy pary wodnej, inne ryzyka kondensacji.

 

Należy wyraźnie oddzielić dwa scenariusze poddasza:

  • Poddasze użytkowe (ogrzewane): To pełnoprawna przestrzeń mieszkalna, gdzie temperatura zimą utrzymywana jest na poziomie około 20°C. W takim przypadku kluczowe jest zapewnienie ciągłości termoizolacji dachu oraz ścian, wraz z zastosowaniem odpowiedniej wentylacji połaci dachowej w postaci szczeliny wentylacyjnej nad termoizolacją.
  • Poddasze nieużytkowe (nieogrzewane): Przestrzeń ta pełni funkcję bufora, w którym temperatura zimą zależy od intensywności wentylacji (zapewnionej np. przez otwory w ścianach szczytowych) oraz wielkości zysków ciepła pochodzących z przyległych (najczęściej zlokalizowanych poniżej) pomieszczeń ogrzewanych. W tym przypadku izolacja termiczna ułożona jest w stropie nad ostatnią kondygnacją mieszkalną, co wymaga opracowania innych detali mostków termicznych niż w przypadku poddaszego użytkowego.

 

Ekspert BUIMS podkreśla: Najczęstszy błąd to traktowanie poddasza użytkowego i nieużytkowego tak samo. To dwa różne układy cieplno-wilgotnościowe: w jednym izolujesz dach, w drugim strop, a detale (szczelność, wentylacja, ciągłość izolacji) projektuje się zupełnie inaczej.

 

Jak zredukować mostki termiczne na poddaszu? Plan działania

Niezależnie od scenariusza (budynek istniejący czy projekt nowego obiektu lub termomodernizacji), najczęściej problemem nie jest „za mało wełny”, tylko detale i szczelność. Dlatego plan działania zawsze zaczyna się od rzetelnej diagnozy problemu albo szczegółowych obliczeń, które pozwolą dobrać właściwe rozwiązania.

 

 

Częsty błąd: Leczenie objawów zamiast przyczyny, zgadywanie źródła problemu i naprawy „na ślepo”. Efekt najczęściej bywa taki, że wilgoć i pleśń wracają w następnym sezonie grzewczym.

 

Mostki termiczne w istniejącym budynku (zimno, zawilgocenie, pleśń)

W przypadku wystąpienia mostków termicznych w istniejącym budynku, najważniejsze jest nie zgadywać. Ten sam objaw (np. pleśń w narożniku) może wynikać ze źle rozwiązanego mostka, problemów z paroizolacją, nieszczelności dachu albo zbyt wysokiej wilgotności w pomieszczeniu (np. niesprawnej wentylacji). Dlatego skuteczna naprawa zaczyna się od rozpoznania przyczyny problemu, co stanowi podstawę doboru skutecznych sposobów naprawy.

 

  • KROK 1: Diagnostyka
    Podstawą jest uporządkowanie faktów na podstawie pomiarów. Termowizja z oceną ryzyka kondensacji (temperatura/ punkt rosy). W razie potrzeby uzupełniona o pomiary wilgotności przegród i klimatu pomieszczenia, a także punktowe inspekcje/ odkrywki. Gdy w grę wchodzi mikrobiologia, wykonuję diagnostykę mykologiczną, żeby odróżnić zwykłe przebarwienia od realnego problemu biologicznego.
  • KROK 2: Wskazanie źródła problemu
    Na podstawie wyników pomiarów można ustalić czy przyczyną problemu jest mostek cieplny, nieszczelność paroizolacji, przeciek lub nieefektywna wentylacja i podwyższona wilgotność. Dopiero po takim rozpoznaniu wiadomo, co faktycznie należy poprawić.
  • KROK 3: Dobór metod naprawy
    Dopiero znając przyczynę problemu, można sensownie zdecydować, czy wystarczy uzupełnienie izolacji (np. wdmuch), czy niezbędny jest szerszy zakres prac. Na tej podstawie przygotuję konkretne zalecenia wykonawcze, tak żeby naprawa była trwała, a nie „na chwilę”.
  • KROK 4: Kontrola wykonania i weryfikacja efektu
    Po zakończeniu prac warto potwierdzić skuteczność naprawy poprzez pomiary termowizyjne i test szczelności. Dzięki temu zyskujemy pewność, że problem nie wróci następnej zimy.

 

Termogram
Rysunek 1. Bez kontekstu pomiaru i interpretacji termogram pokazuje jedynie anomalię temperatury, nie jej przyczynę.

 

Skontaktuj się ze mną, a ustalę przyczynę problemu i wskażę skuteczny i trwały sposób naprawy.

 

Mostki termiczne na etapie projektu lub budowy

W nowym budynku i przy dobrze zaplanowanej modernizacji, mostki cieplne można ograniczyć najmniejszym kosztem na etapie planowania inwestycji. Zamiast rozwiązywać detale “na wyczucie” na budowie, warto dopracować je wcześniej w dokumentacji projektowej i sprawdzić obliczeniowo.

 

  • KROK 1: Wskazanie miejsc krytycznych
    Analiza dokumentacji pozwala na wytypowanie miejsc, które wymagają szczególnej uwagi.
  • KROK 2: Obliczenia mostków cieplnych i ocenę cieplno-wilgotnościową
    Szczegółowe obliczenia mostków termicznych pozwalają dobrać rozwiązania, które minimalizują ryzyko pleśni i ograniczają niepotrzebne straty energii.
  • KROK 3: Dobór rozwiązania
    Na podstawie obliczeń powstają konkretne detale wykonawcze, takie, które da się realnie wykonać na budowie i które zapewniają ciągłość izolacji oraz szczelności.
  • KROK 4: Kontrola na budowie
    Skrupulatny nadzór budowy to podstawa unikania błędów. Dodatkowo, przed pracami wykończeniowymi warto zweryfikować efekt testem szczelności oraz badaniem termowizyjnym.

 

Skontaktuj się ze mną, a wykonam obliczenia mostków cieplnych dla Twojego projektu oraz wskażę konkretne rozwiązania, które pozwolą uniknąć problemów.

 

Gdzie pojawiają się mostki termiczne na poddaszu?

Na poddaszu jest kilka newralgicznych miejsc, w których izolacja najczęściej traci ciągłość. W praktyce powtarza się siedem obszarów, w których mogą pojawić się mostki termiczne, na które szczególnie warto zwrócić uwagę.

 

Najczęstsze miejsca powstawania mostków termicznych na poddaszu:

Lokalizacja Główna przyczyna powstawania mostka Skutki dla budynku i użytkowników
Murłata (połączenie dachu ze ścianą kolankową) Brak ciągłości izolacji między ociepleniem ściany a dachu, zmniejszenie grubości termoizolacji ze względu na duży przekrój murłaty Wzrost strat ciepła, obniżenie temperatury powierzchni w rejonie połączenia, ryzyko kondensacji i zawilgocenia
Krokwie dachowe Drewno przewodzi ciepło znacznie lepiej niż izolacja, nawet przy ociepleniu między i pod krokwiami Pogorszenie współczynnika U dachu, zwiększone straty energii
Węzły konstrukcyjne (kalenica, jętki) Zmiana geometrii przegrody i lokalne zagęszczenie strumienia ciepła Lokalny spadek temperatury powierzchni, potencjalne problemy wilgotnościowe
Ściana szczytowa (przy nieogrzewanym strychu) Brak lub niewystarczające ocieplenie ściany w strefie strychu Wychłodzenie naroży, zawilgocenie ścian od strony pomieszczeń ogrzewanych, pleśń
Okna dachowe (ościeża i szpalety) Przerwanie warstw termoizolacji, paroizolacji i szczelności powietrznej wokół ramy okna Skraplanie pary wodnej, zawilgocenie ościeży, dyskomfort cieplny i ryzyko pleśni
Przejścia przez przegrodę (kominy, instalacje) Przebicia przez dach lub strop bez ciągłości izolacji i paroizolacji Lokalne wychłodzenia, kondensacja pary, ryzyko zawilgoceń i błędów przeciwpożarowych
Nieszczelności paroizolacji (tzw. mostek powietrzny) Niedoklejone zakłady, brak taśm, nieszczelne przejścia instalacyjne Wnikanie wilgoci w izolację, spadek jej skuteczności, kondensacja, rozwój grzybów pleśniowych i degradacja materiałów

 

1. Murłata – połączenie dachu ze ścianką kolankową

Murłata to drewniana belka, w miejscu, gdzie dach łączy się ze ścianą, na którą przekazywane są obciążenia z więźby. To newralgiczny detal, ponieważ duży przekrój murłaty często wymusza lokalne przewężenie termoizolacji, w tej strefie trudno zmieścić pełną grubość ocieplenia i utrzymać ciągłość warstw między połacią a ścianą. Dodatkowo drewno ma współczynnik przewodzenia ciepła λ = 0,16–0,40 W/(mK), czyli izoluje około 10–20 razy gorzej niż nowoczesne materiały termoizolacyjne. Miejsce to jest wymagające również z uwagi na kwestię rozwiązania wykończenia tego obszaru od wewnątrz.

 

Rozwiązanie: Należy zapewnić ciągłą warstwę izolacji w strefie murłaty (tak, aby przykrywała murłatę) i szczelnie połączyć ocieplenie elewacji z ociepleniem dachu.

 

2. Krokwie – drewniana konstrukcja jako mostek

Krokwie o grubości 8-10 cm i wysokości 15-20 cm, rozstawione co 60-90 cm, stanowią istotną część powierzchni dachu. Nawet jeśli ocieplenie układa się dziś w dwóch warstwach (między i pod krokwiami), to drewno nadal przewodzi ciepło wyraźnie lepiej niż izolacja, przez co krokwie stanowią liniowe mostki termiczne, które należy uwzględnić w obliczeniach cieplnych przegrody.

 

Rozwiązanie: Problem ten eliminowany jest przez odpowiednie zwiększenie grubości termoizolacji lub zastosowanie izolacji nadkrokwiowej lub podkrokwiowej (szczegóły w dalszej części tekstu).

 

3. Mostki geometryczne w węzłach

W miejscach zmiany geometrii przegrody (np. w rejonie kalenicy albo na styku termoizolacji połaci dachu z ociepleniem układanym w poziomie jętek) pojawiają się geometryczne mostki cieplne. Nie są one zwykle źródłem problemów cieplno-wilgotnościowych, a w bilansie energetycznym mogą działać korzystnie (w obliczeniach często przyjmują wartości ujemne). Ujemna wartość ψ nie oznacza jednak, że można odpuścić detal, nadal istotna jest minimalna temperatura powierzchni i szczelność powietrzna.

 

Rozwiązanie: Nie ma fizycznego rozwiązania, które całkowicie „usuwa” mostki geometryczne, ponieważ wynikają one z kształtu budynku i praw fizyki (inna powierzchnia napływu i odpływu ciepła). Aby je zminimalizować, należy zadbać o ciągłość oraz odpowiednią grubość termoizolacji w węźle.

 

4. Ściana szczytowa

Z mostkiem cieplnym w tym miejscu spotykamy się w budynkach z nieogrzewanym poddaszem/ strychem. Gdy termoizolacja wykonana jest wyłącznie w poziomie stropu, a ściana szczytowa w strefie strychu pozostaje bez ocieplenia (lub jest ocieplona niewystarczająco), temperatura powierzchni w narożu od strony pomieszczenia ogrzewanego może spaść poniżej wartości bezpiecznych, co prowadzi do zawilgocenia i rozwojowi pleśni. Przykład pokazano na rysunku 2 (poniżej).

 

Rozwiązanie: Ocieplić ścianę szczytową również w strefie strychu/ poddasza. Wymaganą grubość oraz zasięg (długość) ocieplenia warto dobrać na podstawie obliczeń mostków cieplnych.

 

Przykład źle rozwiązanego mostka termicznego

Rysunek 2. Przykład źle rozwiązanego mostka termicznego w obszarze poddasza nieużytkowego, po lewej: układ geometryczny, po prawej: rozkład temperatur w złączu. Czerwonym okręgiem zaznaczono strefę wychłodzenia naroża.

 

5. Przejścia przez przegrodę – kominy i przepusty instalacyjne

Osobną grupą są wszelkie przebicia przez dach lub strop pod poddaszem (kominy, wywiewki kanalizacyjne, kanały wentylacyjne, przewody instalacyjne, przepusty pod klimatyzację/ rekuperację). To miejsca, w których najłatwiej o nieciągłość termoizolacji i paroizolacji, a to najszybsza droga do lokalnego wychłodzenia i kondensacji.

 

Rozwiązanie: Domknąć izolację wokół przejścia i wykonać ciągłą warstwę szczelną połączona odpowiednią manszetą lub kołnierzem oraz taśmami. Szczególną uwagę zwrócić należy na wymagania przeciwpożarowe w przypadku kominów.

 

6. Okna dachowe – przerwanie ciągłości izolacji

Okno dachowe to jeden z najczęstszych punktów problemowych na poddaszu, bo wymusza przerwanie warstwy termoizolacji i szczelności w połaci. Najwięcej kłopotów powstaje w ościeżu. Problem z zachowaniem odpowiedniej grubości termoizolacji wokół ramy oraz niewłaściwe ukształtowanie szpalet, może prowadzić do skraplania pary wokół okna.

 

Rozwiązanie: Na rynku dostępne są dedykowane kołnierze termoizolacyjne, które ułatwiają wykonanie prawidłowego ocieplenia. Ważne jest również zadbanie o szczelność paroizolacji oraz bezproblemowe odprowadzenie wody opadowej.

 

7. Nieszczelności paroizolacji – mostki powietrzne

Nawet dobrze ułożona termoizolacja może nie spełnić swojego zadania, jeśli zabraknie szczelnej paroizolacji. Wszelkie szczeliny, niedoklejone zakłady, brak taśm na połączeniach i nieszczelne przejścia instalacyjne powodują przepływ ciepłego, wilgotnego powietrza w głąb przegrody. Tam powietrze się wychładza, co może prowadzić do kondensacji w warstwach termoizolacji i spadku jej skuteczności (współczynnik lambda wzrasta drastycznie). To prowadzi do dalszego zawilgocenia i powstaniu dogodnych warunków do rozwoju grzybów pleśniowych.

 

Rozwiązanie: Stosowanie właściwie dobranych taśm oraz klejów i skrupulatna kontrola dokładności prowadzonych prac.

 

mostki termiczne na poddaszu - 7 miejsc

 

Materiały i ich parametry techniczne – co warto wiedzieć?

Aby podejmować świadome decyzje, należy zrozumieć podstawowe parametry fizyczne materiałów używanych do ocieplenia poddasza. Kluczowe są tutaj: Współczynnik Lambda (λ) oraz Współczynnik U.

 

Współczynnik Lambda (λ) – jakość materiału

Określa, jak dobrze dany materiał przewodzi ciepło. Im niższa wartość, tym lepszy izolator.

  • Wełna mineralna: 0,030-0,045 W/(mK)
  • Pianka PUR (zamknięta): 0,025-0,030 W/(mK)
  • Drewno (krokwie): 0,16-0,30 W/(mK)

 

Współczynnik U – jakość całej przegrody

Zgodnie z WT 2021, dla dachu musi wynosić U ≤ 0,15 W/(m²K). Jest to wypadkowa grubości i jakości wszystkich warstw.

 

Dwuwarstwowa izolacja poddasza – dlaczego jedna warstwa to za mało?

W praktyce dachy i stropy w obszarze poddaszy i strychów rzadko są przegrodami “idealnymi”. W rzeczywistości termoizolacja tych przegród często przerywana jest przez konstrukcyjne elementy drewniane. Powyższe wpływa na wymaganą grubość izolacji potrzebnej dla spełnienia obowiązującego współczynnika przenikania ciepła na poziomie U=0,15 W/(m²K).

 

Dlaczego dwuwarstwowa izolacja poddasza jest koniecznością?

  1. Warstwa 1 (np. międzykrokwiowa): Wypełnia przestrzeń konstrukcyjną (15-20 cm).
  2. Warstwa 2 (np. podkrokwiowa): Układana prostopadle pod krokwiami (10-15 cm). Minimalizuje nieszczelności oraz ogranicza mostek termiczny od elementów drewnianych.

 

Przykład obliczeniowy:


Rysunek 3. Wpływ elementów drewnianych na współczynnik U i rozkład temperatur w przegrodzie: po lewej 25 cm izolacji (λ = 0,038) jako przegroda jednorodna (U = 0,15 W/(m²K)), po prawej ten sam układ z belkami 18×8 cm co 80 cm (U = 0,17 W/(m²K)).

 

SCENARIUSZ 1 (Rysunek 2 – po lewej):
Dach/ strop obliczony jako przegroda jednorodna

  • Wełna 25 cm, λ = 0,038
  • Mostki od elementów drewnianych (krokwi/ belek stropowych) pominięte w obliczeniach
  • Wynikowe U = 0,15 W/(m²K)
  • Wniosek: Przegroda spełnia obowiązujące wymagania.

 

SCENARIUSZ 2 (Rysunek 2 – po prawej):
Dach/ strop obliczony z uwzględnieniem elementów drewnianych

  • Wełna 25 cm, λ = 0,038
  • Krokwie/ belki stropowe 8×18 cm co 80 cm, λ = 0,16
  • Wynikowe U = 0,17 W/(m²K)
  • Wniosek: Przegroda nie spełnia obowiązujących wymagań.

 

By osiągnąć wymagany współczynnik przenikania ciepła U=0,15 W/(m²K), należy zwiększyć grubość termoizolacji o około 3 cm.

 

Dla przegród niejednorodnych (np. dachów i stropów) kluczowy jest dobór grubości termoizolacji w oparciu o poprawne obliczenia. Błędy w tym zakresie mogą skutkować utratą dziesiątek tysięcy złotych, o czym więcej, na konkretnych przykładach, opisałem w swoim case study.

 

Rozwiązania dla budynków istniejących – co zrobić, gdy jest zimno albo pojawia się wilgoć i pleśń?

W budynkach istniejących nie ma jednego „złotego sposobu” na zimne poddasze czy pleśń i wilgoć w narożach. Te same objawy mogą wynikać z różnych przyczyn. Dlatego skuteczna naprawa nie zaczyna się od wyboru materiału, tylko od dopasowania metody naprawy do przyczyny problemu. Inaczej łatwo wydać pieniądze na działania, które nie przyniosą efektu.

 

Mechanizm problemu Typowe objawy Kierunek naprawy Przykładowe metody
Mostek termiczny Zimny pas, chłodne naroża, lokalne ogniska pleśni Przywrócenie ciągłość i/lub grubość termoizolacji Uzupełnienie termoizolacji, w przypadku miejsc trudno dostępnych np. za pomocą izolacji granulowanej
Nieszczelność/ przerwanie paroizolacji („mostek powietrzny”) Odczuwalny przewiew, miejscowe zawilgocenie Przywrócenie szczelności na zakładach i połączeniach Systemowe taśmy, kleje, manszety i przejścia instalacyjne
Zawilgocona izolacja/ kondensacja w przegrodzie Problem utrzymujący się mimo „docieplenia”, zapach stęchlizny, zawilgocone warstwy Usunąć przyczynę i odtworzyć przegrodę z poprawnym układem warstw Odkrywka, osuszenie, poprawa szczelności/ izolacji, odtworzenie układu warstw
Przeciek (woda z zewnątrz) Plamy po opadach, punktowe zacieki Usunięcie dopływu wody, kolejno odtworzenie izolacji Naprawa pokrycia/ obróbek, uszczelnienia, wymiana izolacji oraz odtworzenie wykończenia
Wysoka wilgotność w pomieszczeniu/ nieefektywna wentylacja Parowanie szyb, kondensacja wilgoci, nieświeże i duszne powietrze Obniżenie RH oraz ustabilizowanie wymiany powietrza Regulacja/ modernizacja wentylacji, zmiana nawyków użytkowników

 

Lepiej dopracować detale na etapie projektu niż poprawiać je po pierwszej zimie. Skontaktuj się ze mną, żeby uniknąć stresu i drogich poprawek.

 

Skutki nieusuniętych mostków na poddaszu

Ignorowanie problemu mostków termicznych niesie za sobą konsekwencje wykraczające daleko poza wyższy rachunek za gaz czy prąd.

 

  1. Zdrowotne: Podwyższona wilgotność w obszarze mostków to idealne środowisko do rozwoju pleśni. Jej zarodniki są silnym alergenem, groźnym szczególnie dla dzieci i astmatyków.
  2. Użytkowe: Chłodne powierzchnie w strefie mostków i nierównomierny rozkład temperatury w pomieszczeniu powodują odczucie zimna, mimo poprawnie działającego ogrzewania.
  3. Strukturalne: Kondensacja wilgoci w obszarach o niższej temperaturze to pierwszy krok do odpadających tynków i farb, a w niektórych przypadkach również degradacji konstrukcji (szczególnie drewnianych).

 

Więcej przykładów i opisów praktycznych konsekwencji źle rozwiązanych mostków cieplnych znajdziesz we wpisie: Jakie problemy powodują mostki cieplne? A jeżeli chcesz mieć pewność, że na poddaszu nie wystąpi problem z wilgocią, zadbaj o rzetelne obliczenia mostków cieplnych.

 

Podsumowanie

Mostki termiczne na poddaszu to nie tylko problem wyższych rachunków, ale przede wszystkim zagrożenie dla trwałości budynku i zdrowia mieszkańców. Dobrze zaplanowane działania, od dopracowania detali po naprawy w budynku istniejącym, poprawiają komfort i trwałość budynku, przynosząc jednocześnie wymierne oszczędności. Kluczem do sukcesu jest jednak nie działanie „na oślep”, lecz rzetelna diagnoza i dobór przemyślanych rozwiązań.

Jeśli podejrzewasz, że w Twoim domu występują opisane problemy, pierwszym krokiem powinna być konsultacja ze specjalistą. Zachęcam do kontaktu, pomogę ocenić stan izolacji i zaplanować skuteczną termomodernizację. Pamiętaj: najlepiej zaizolowany dach to taki, który został najpierw dobrze zdiagnozowany.

 

Najczęściej zadawane pytania

Czy mogę uszczelnić mostki termiczne samodzielnie?

Częściowo tak, same prace często da się wykonać samodzielnie, zwłaszcza gdy zakres jest mały i miejsce łatwo dostępne. Większym problemem bywa jednak poprawne ustalenie co dokładnie trzeba poprawić, żeby efekt był skuteczny i trwały, tutaj przydaje się pomoc specjalisty.

 

Jaka grubość izolacji jest wystarczająca?

W dachach i stropach obecny standard to 25-30 cm wełny mineralnej o dobrej lambdzie (0,035), układanej w dwóch warstwach. Dla domów pasywnych wartości te sięgają nawet 40 cm.

 

Czy pianka PUR jest lepsza od wełny?

Każdy materiał ma swoje zalety i ograniczenia. Natrysk piany PUR często ułatwia dokładne wypełnienie skomplikowanych i trudno dostępnych miejsc, ale o tym, czy przegroda będzie działała poprawnie, decyduje nie tylko materiał, lecz przede wszystkim układ i właściwości warstw. Niezależnie od wybranego materiału, kluczowe jest poprawne zaprojektowanie i wykonanie wszystkich elementów przegrody.

 

Po jakim czasie zwraca się inwestycja w docieplenie?

Zazwyczaj SPBT (prosty okres zwrotu z inwestycji) wynosi od 2 do 5 lat, w zależności od stanu wyjściowego, cen energii i zakresu prac. Warto pamiętać, że część korzyści jest „pozafinansowa”: mniejsze ryzyko wilgoci i pleśni (przy prawidłowym zaprojektowaniu) oraz większy komfort.

 

Czy starsze domy mogą spełnić normę U=0,15?

Tak, jest to możliwe poprzez termomodernizację, dzięki dołożeniu odpowiedniej grubości termoizolacji. Wymaga to jednak starannego projektu i wykonawstwa.

Meta description:
Zimne poddasze i pleśń w narożnikach? Dowiedz się, jak skutecznie wyeliminować mostki termiczne na poddaszu. Poznaj 7 krytycznych miejsc i sprawdź, jak rzetelna diagnostyka oraz profesjonalne obliczenia mogą obniżyć Twoje rachunki i poprawić komfort życia. Sprawdź teraz!

Wpis był pomocny? Udostępnij dalej:

Facebook
LinkedIn
X
WhatsApp
Threads
Email
Picture of MATEUSZ SMOCZYK

MATEUSZ SMOCZYK

Audytor energetyczny z 8-letnim doświadczeniem w budownictwie, certyfikowany specjalista w zakresie budownictwa pasywnego. Na co dzień pomagam właścicielom domów i firm podejmować świadome decyzje, które prowadzą do realnych oszczędności. Autor publikacji naukowych o efektywności energetycznej. Prywatnie pasjonat nowych technologii w służbie ekologii.

Kontakt
Picture of MATEUSZ SMOCZYK

MATEUSZ SMOCZYK

Audytor energetyczny z 8-letnim doświadczeniem w budownictwie, certyfikowany specjalista w zakresie budownictwa pasywnego. Na co dzień pomagam właścicielom domów i firm podejmować świadome decyzje, które prowadzą do realnych oszczędności. Autor publikacji naukowych o efektywności energetycznej. Prywatnie pasjonat nowych technologii w służbie ekologii.

Kontakt

[1] PN-EN ISO 10211 – „Mostki cieplne w konstrukcji budowlanej – Przepływ ciepła i temperatury powierzchni – Obliczenia szczegółowe”.

[2] PN-EN ISO 6946 – „Komponenty budowlane i elementy budynku – Opór cieplny i współczynnik przenikania ciepła – Metody obliczania”.

[3] Andrzej Dylla, „fizyka cieplna budowli w praktyce – obliczenia cieplno-wilgotnościowe”, Wydawnictwo Naukowe PWN SA, Warszawa 2015 r.

[4] Maria Wesołowska, Paula Szczepaniak, Krzysztof Pawłowski, Anna Kaczmarek, „Zagadnienia fizykalne w termomodernizacji i remontach obiektów budowlanych”, Wydawnictwa Uczelniane Politechniki Bydgoskiej, Bydgoszcz 2023 r.

[5] Leonard Runkiewicz, “Diagnostyka obiektów budowlanych. Zasady wykonywania ekspertyz”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2022 r.

Baza Wiedzy

Zobacz inne wpisy

Nieoczywiste miejsca ucieczki ciepła, sprawdź czym są mostki termiczne.
Gaszenie światła nie wystarczy. Sprawdź, gdzie naprawdę tracisz najwięcej energii.
Dowiedz się czym jest audyt i w jaki sposób pomoże Ci zaoszczędzić tysiące złotych.